ایران با داشتن بیش از ۲۸ میدان مشترک نفت و گاز در خشکی و دریا، یکی از مهمترین بازیگران انرژی جهان محسوب میشود. اما سهم واقعی کشور از این ذخایر زمانی تضمین میشود که توسعه و بهرهبرداری با سرعتی معادل یا بیشتر از طرف مقابل صورت گیرد. بسیاری از این میادین در نقاط مرزی حساس قرار دارند؛ از پارس جنوبی در مقابل قطر تا آزادگان و یادآوران در برابر عراق، و حتی میادین خلیج فارس که هممرز با عربستان و کویت هستند.
کارشناسان هشدار میدهند که تأخیر در توسعه این میادین به معنای انتقال دائمی بخشی از ذخایر کشور به مخازن همسایگان است.
پارس جنوبی؛ قلب تپنده گاز ایران و میدان رقابت با قطر
پارس جنوبی، با بیش از ۱۴۰ تریلیون فوت مکعب گاز درجای بخش ایرانی، ۳۹ درصد ذخایر گاز کشور را در بر میگیرد. قطر بخش خود را با سرمایهگذاری ۱۰۰ میلیارد دلاری و جذب غولهای نفتی جهان به سرعت توسعه داد و امروز برداشت روزانهاش حدود ۱.۵ برابر ایران است.
ایران اگرچه در سالهای اخیر فازهای ۱۲ تا ۲۴ را به بهرهبرداری رسانده، اما چالش افت فشار مخازن، کمبود سکوهای تقویت فشار و تأخیر در فازهایی چون ۱۱، زنگ خطر عقبماندگی را به صدا درآورده است.
